Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

                                                                                                                                                               

Στο χωριό μου τη Μαλώνα,  διπλά ακριβώς από το δημοτικό σχολειό, υπάρχει μια εκκλησία μεγάλη και εντυπωσιακή που κτίστηκε πριν από 200 περίπου χρόνια με χρήματα των πιστών συγχωριανών μου και είναι αφιερωμένη στον πολιούχο μας τον Άγιο Γεώργιο. 

Δεξιά από την είσοδο του ναού υπάρχουν πολλά σκαλάκια που μοιάζουν με κερκίδες, ενώ αριστερά  βρίσκεται η κεντρική σκάλα που οδηγεί στην αυλή της εκκλησιάς. Ακριβώς πάνω από την εξωτερική είσοδο βρίσκεται το ψηλό καμπαναριό.

Η αυλή είναι διακοσμημένη με άσπρα και μαύρα βότσαλα που σχηματίζουν διάφορα σχέδια, σαν ψηφιδωτό. Ολόγυρα υπάρχουν λουλούδια τα οποία, ιδιαίτερα την άνοιξη, γεμίζουν τον αέρα με ένα υπέροχο άρωμα!   

Στο εσωτερικό του ναού, απέναντι από την κεντρική είσοδο βρίσκεται το εικονοστάσι και το ξύλινο τέμπλο ενώ δεξιά και αριστερά τα θρονιά, τα ξύλινα καθίσματα της εκκλησιάς όπου κάθονται οι πιστοί.  Ο ναός είναι διακοσμημένος με πολύχρωμες τοιχογραφίες, ενώ ψηλά κρέμονται μεγάλοι πολυέλεοι. Στην αριστερή πλευρά του ναού, περίπου στη μέση, βρίσκεται ο ξύλινος άμβωνας που είναι διακοσμημένος με διάφορα χριστιανικά σύμβολα και απέναντι του ο θρόνος όπου κάθεται ο δεσπότης όταν επισκέπτεται την εκκλησία.

Aπό το ναό δεν λείπει και ο γυναικωνίτης, ένα εσωτερικό μπαλκόνι με ξύλινα κάγκελα, όπου κάθονται οι γυναίκες που θέλουν να παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία από το εσωτερικό του ναού.  

Κυριάκος Χατζηγιαννούρας

Η ομάδα ποδοσφαίρου - Άγιος Γεώργιος

Η τοπική ομάδα ποδοσφαίρου του χωριού μου, είναι ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Η πρώτη ομάδα, ξεκίνησε από την αγάπη των νέων του χωριού για τον αθλητισμό και την ανάγκη τους να γυμναστούν, και αργότερα αποφάσισαν να την ιδρύσουν επίσημα το 1949 και να την ονομάσουν Άγιος Γεώργιος, από τον πολιούχο του χωριού.

Αρχικά χρησιμοποίησαν τα χρώματα κίτρινο και μαύρο. Όμως κάποιος από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου πρότεινε τα χρώματα πράσινο, που θα συμβόλιζε τη φύση του χωριού, και το πορτοκαλί για τα υπέροχα πορτοκάλια που παράγει η περιοχή μας. Άλλοι όμως δεν το δέχτηκαν οπότε τα αρχικά χρώματα παρέμειναν.

Η ομάδα από την ίδρυση της μέχρι σήμερα έχει σημαντικές νίκες αλλά και ήττες που τελικά την οδήγησαν στην Γ’ Εθνική Δωδεκανήσου, κυρίως γιατί δεν υπάρχουν σταθεροί παίκτες, πρόεδρος, ούτε καν σταθερός προπονητής και λιγότερο απο την απόδοση των παικτών.

Μπορεί να μην είναι πια πολύ καλή ομάδα, αλλά εμείς, οι κάτοικοι της Μαλώνας την αγαπάμε πολύ και παρακολουθούμε όλα τα παιχνίδια της!